Pielęgnacja i Odżywianie

ściwa pielęgnacja i odżywianie czystosc_u_kanarka.jpg
Osoba opiekująca się kanarkiem, jak zresztą każdym zwierzęciem, musi zawsze pamiętać, że od jej troskliwości zależy jakość życia jej pupila. Aby kanarek dobrze się czuł w klatce, był zdrowy i pogodny, i aby sprawiał nam wiele radości, musimy przestrzegać kilku podstawowych zasad higieny.

 

Jeżeli woda w poidełku nie będzie codziennie zmieniana, to kanarek będzie pił nieświeżą i brudną wodę./ należy zaznaczyć, iż woda do picia powinna być wodą z kranu przynajmniej odstaną, a najlepiej, aby to była woda mineralna lecz niegazowana /. Ponadto karmniki i poidełka myjemy przynajmniej raz na tydzień.

 

Do czyszczenia poidełka i wanienki – basenika, w którym należy umożliwiać kanarkowi kąpiele ze względu na ich upodobania oraz wygląd upierzenia, dobrze czasami jest użyć octu ze względu na osadzający się w nich kamień. Jeśli ziarno nie będzie wymienione na świeże, to ptakowi pozostaną tylko bezwartościowe resztki z poprzedniego dnia. Należy pamiętać, aby ziarno nie było zawilgocone. Jeżeli klatka nie będzie sprzątana, to ptak będzie brudny, brzydki i … nie będzie mu wcale do śpiewania. Zanieczyszczony odchodami piasek w klatce musi być regularnie, co tydzień wymieniany na świeży. Bardzo ważne jest, aby piasek, którym wyścielamy dno klatki zawierał różne mikroelementy potrzebne kanarkowi dla normalnego jego życia.

 

Raz w miesiącu wycieramy pręty klatki. Żerdki z gałązek najlepiej i najłatwiej po prostu wymieniamy na nowe, a plastykowe szorujemy ciepłą wodą i zakładamy nowy ścierny / specjalny do tego celu / papier. Zarazem przy okazji generalnych porządków sprawdzamy wszystkie elementy klatki, upewniając się, czy nie są uszkodzone.

 

Ponadto opieka nad zwierzęciem nie ogranicza się tylko do podawania mu karmy i wody oraz sprzątania. Należy także pamiętać o indywidualnych upodobaniach pupila. Trzeba urozmaicić mu pokarm, np. kawałkami jabłka, tartą marchwią, zielonkami. Ponadto trzeba obserwować: czy ptak nie siedzi napuszony, czy na dnie klatki nie leżą pióra świadczące o rozpoczęciu pierzenia, czy samiczka nie interesuje się skrawkami papieru i nie szuka miejsca na gniazdo, czy wśród młodych ptaków nie dochodzi do bójek, czy któryś z ptaków nie jest odpędzany od pokarmu przez inne. Takie obserwacje nie zajmują dużo czasu, ale wymagają odrobiny uwagi i spostrzegawczości.

 

Kanarek jest czystym ptakiem i sam zasadniczo dba o kamyki zmieszane z podłożem klatki. Również długość pazurków koryguje samodzielnie, o ile ma do dyspozycji różnej grubości gałązki albo żerdki pokryte papierem ściernym. Często jednak zdarza się, że pomimo tych zabiegów, pazurki kanarka przerastają, utrudniając mu chodzenie i powodując przykurcz palców. Należy je wówczas delikatnie przyciąć zwracając uwagę na naczynia krwionośne znajdujące się w pazurkach oraz właściwe ich przycięcie pod ukosem. Podobnie zresztą może być z górną częścią dzioba kanarka. Nie mając wprawy, lepiej skorzystać z pomocy lekarza weterynarii.

 

Teraz, jeśli chodzi o odżywianie.     karma_kanarka.jpg  skielkowane.jpg
Kanarek należy do ptaków zwanych ziarnojadami. Jego podstawowym pokarmem są wszelkiego rodzaju nasiona. Gotowe mieszanki sprzedawane w sklepach zoologicznych składają się z kanaru, rzepiku, murzynka (gatunku prosa), siemienia lnianego, prosa, owsa i konopi. Dziennie kanarek zjada jedną łyżeczkę takiej mieszanki. Stąd trzeba pamiętać, aby nie kupować ziarna na zapas, ponieważ może się stać wilgotne i tym samym bezwartościowe, a nawet szkodliwe. Dodatkowo można mu podawać różnego rodzaju smakołyki, takie, jak np. kolby kukurydzy. Ponadto kanarki chętnie jedzą, jeśli chodzi
owoce: pokrojone jabłka, banany, jagody, gruszki, melony, kiwi, mandarynki, czereśnie, arbuzy, winogrona, figi, morele

 

warzywa: pomidory, słodką paprykę (wyłącznie słodką), koper włoski, ogórki, ziemniaki (wyłącznie ugotowane), kalarepę, marchew (tartą), rzodkiew czarną, kiełki soi, cukinię

zieleninę: pokrzywę, bazylię, endywię, roszponkę, stokrotkę (bez łodyg), rzeżuchę ogrodową, trawę (przede wszystkim wiechlinę roczną), tasznik pospolity, podbiał pospolity, trybulę, mniszek pospolity (tzw. mlecz), sałatę głowiastą, starzec zwyczajny, pietruszkę, szczaw zwyczajny, szpinak, rdest ptasi, gwiazdnicę pospolitą, babkę, wyka (liście i kwiaty)

 

Oczywiście, wszystkie te rarytasy pod żadnym pozorem nie mogą być pryskane chemikaliami, a przed podaniem należy je dokładnie umyć. Po kilku dniach będziemy wiedzieć, który z rarytasów nasz kanarek przedkłada nad inne. Możemy uraczyć go rozmaitymi pokarmami, ale w niewielkiej ilości i niecodziennie. I jeszcze jedno – specyfiki, które się dla kanarka nie nadają: awokado (według ostatnich doniesień badaczy amerykańskich owoc ten jest trujący dla ptaków ozdobnych), pryskana środkami owadobójczymi sałata liściowa, fasola, grejpfrut, surowe lub zielone bulwy ziemniaków, wszystkie kapustne, rabarbar, śliwki, cytryny oraz wszelkie potrawy słone, korzenne, czysta sól, przyprawy, cukier, czekolada i inne słodycze, śmietana, masło, ser oraz potrawy o wysokiej zawartości tłuszczu, napoje alkoholowe i kawa.

 

Zwłaszcza wiosną pamiętajmy o dostarczeniu kanarkowi świeżych gałązek z liśćmi i pączkami. Jest to, bowiem prawdziwy jego przysmak. Jeśli pod korą znajdzie kanarek owada lub larwę, jego szczęście nie będzie miało granic. Trzeba wiedzieć, że zwierzęcy dodatek w diecie kanarka korzystnie wpływa na jego zdolności rozrodcze.

 

Ponieważ kanarek lubi świeżą, młodą, ledwie wyrośniętą trawę, można wstawić do jego klatki doniczkę ze wschodzącą trawą, którą z uciechą będzie skubał.

 

Niezbędny w pożywieniu ptaków jest także dodatek wapnia. Zapewnia on prawidłowy wzrost i odpowiednią budowę kości oraz właściwe upierzenie. Rolę źródła wapnia znakomicie odgrywa tzw. sepia – muszla mątwy. Kanarki chętnie go ją skubią i dzięki temu wzbogacają organizm w składniki mineralne, a także przy tym ścierając dzioby. Źródłem dodatków mineralnych jest również piasek, który powinien zawierać kamyki różnej wielkości. Działają one w żołądku ptaka jak żarna, pomagając w rozcieraniu pokarmu. Wszystkie dodatki pokarmowe, również zielonka, powinny być wprowadzane do jadłospisu stopniowo i jako czyste oraz świeże. W przeciwnym razie mogą wywoływać przykre i niebezpieczne dla zdrowia ptaka biegunki.

 

Zwłaszcza lęgów niezbędnym pokarmem dla kanarków jest mieszanka jajeczna, którą możemy sami przygotować w następujący sposób: do ugotowanego jajka na twardo dodaje się jedną łyżkę kopiastą tartej bułki lub biszkoptu oraz łyżkę niebieskiego maku, a następnie wszystkie te składniki urabiamy widelcem w jednolitą masę (obecnie coraz częściej w sklepach zoologicznych można nabyć już gotowy „pokarm jajeczny”, który po dodaniu do niego niewielkiej ilości wody i wyrobieniu widelcem podajemy kanarkom do spożycia).

 

Ponadto hodowcy stosują różne dodatki pokarmowe w celu uzyskania pożądanej jaskrawej barwy upierzenia u kanarków. I tak np. żółty kolor jest uzależniony przede wszystkim od ilości wszelkiej zieleniny w diecie. Z kolei na barwę czerwoną wpływają karoteny jak zwłaszcza zawarte w morelach, czy marchwi – dość powszechny jest w sklepach zoologicznych do nabycia specjalny preparat zawierający karoten B.

 

Zabiegi pielengnacyjne    
              szponki_kanarka.jpg
Kanarek jest czystym ptakiem i sam dba o higienę ciała. Dziób czyści, ocierając nim o gałązki oraz kamyki zmieszane z podłożem klatki. Również długość pazurków koryguje samodzielnie, o ile ma do dyspozycji różnej grubości gałązki albo żerdki pokryte papierem ściernym. Często jednak zdarz się, że pomimo tych zabiegów, pazurki kanarka przerastają, utrudniając mu chodzenie i powodując przykurcz palców. Nalezy je wówczas delikatnie przyciąć. W tym celu, trzymając mocno kanarka w dłoni, kciukiem i palcem wskazującym wysuwamy do przodu jego nóżkę, a drugą ręką za pomocą nożyczek przycinamy wyrośnięty pazurek. Jeżeli przyjrzymy się pazurkowi, zobaczymy, że do pewniej jego długości biegnie naczynie krwionośne, które wyznacza granicę przycięcia. Musimy uważać, by nie uszkodzić tego naczynia i nie spowodować krwawienia. Nie mając wprawy, lepiej skorzystać z pomocy lekarza weterynarii.

 

Kilka Roślin trujących: pierwiosnek kubkowaty (prymula), kulczyba wronie oko, glediczja, difenbachia (wszystkie gatunki), cis, hiacynt, barwinek, wszystkie rośliny z rodziny psiankowatych, narcyz, oleander, jagody ardizji, poinsecja, kroton, jagody asparagusa.

 

Kilka Roślin zawierające substancje drażniące błonę śluzową ptaka: bluszcz, monstera, anturium, aglaonema, filodendron, szeflera.